کارناوال حماقت

آدم ها دو دسته اند،یا احمق اند یا احمق تر ...

کارناوال حماقت

آدم ها دو دسته اند،یا احمق اند یا احمق تر ...

بیدار بمانم بهتر است

 

هر شب تکرار می شود ؛ 

 

در خواب هم ندیدنت ...

این نوشته توسط هیچ احمقی رمز گذاری نشده است

   

دستم ، دستش 

 

دستش ، سرم 

 

سرم در دستش سُر می خورد به سمت دیوار یا  

 

میز زیر دستش نمی دانم  

 

آخ، دوباره درد   

 

درد ، لخته می کند در سرم فکر را 

 

جمع می کند در دلم عقده  

 

عقده مرا به عقد خود در می آورد  

 

شب ، 

 

التماس ، انزجار ،  آخ درد درد درد  ، لذت هم  آغوشی ، 

  

احاطه می کند مرا در خود، عقده  

 

درونم ،  

 

نطفه های انتقام  

 

هر شب آبستن تر می شوم   

 

می زند بر سرم ،  

 

می کوبد بر سرم، ساعت  

 

هر لحظه هر لحظه  

  

نه روز ، نه هفته  ، نه ما ه ، نه سال  

 

نود سال  

 

ویار دارم  

 

گوشت سگ ، عمامه ، ریش ، باتوم ، باتوم ، باتوم 

 

با توام ای هم بستر شبانه ام ، عقده 

 

برایم بیاور این ها را .    

 

اگر می خواهی فرزند سالها خفته ات در من را ببینی . 

  

 

 

- من به اندازه ی سگی که بی دلیل سر فرو می برد  

 درون زباله هاتان امید ندارم به زاده شدن نوزادم. 

 

- تا دیوار می بینم یا میز فکر می کنم باید دوباره سر بکوبم  

بهشان.  

  

شاید  

 

زدگی از زندگی  

 

نتیجه ی تلاش شبانه روزی‌ ِ  

 

کَک های درون ریش است  . 

 

 

                                   دستشان را می بوسیم .

 

 

 

 

کسی نگاه نمی کند؛ 

 

پروانه ای را که  

 

با لامپ کم مصرف خودسوزی کرد ...

 

من ، 

 

اینجا تمام می شوم ؛ 

 

    

                        بشین و تماشا کن .